Van gogh

Emigrant

Van gogh
Emigrant iz njenog srca sam
omamila me je kao tužno drvo san
a rekao bih sve što æutao sam pre
bez lišæa jesen ne ide

Plutam svetom kao konzerva
koja samo se iznutra otvara
moja tuga nema kraj i kako sad da zovem taj
bez nje u meni oseæaj

I tako budan sanjam tvoj zagrljaj lutam svetom
tražim te
budan sanjam tvoj zagrljaj ponekad samo doðe pa
nestane

Emigrant pod svojim krovom sam
opijen smejem se i tako pijan setim se
da ova prièa nema dno i kako sad da zovem to
nadanje do ludila

Budan sanjam.......

lo sono emigrante ho perso l' anima
Ho solo liberta dov`e casa mia c'e mailinconia

Encontrou algum erro na letra? Por favor envie uma correção clicando aqui!